தேவனின் பணத்தில் கவனமாக இருங்கள் – லேவியராகமம் 22

பிதாவே, எங்கள் வீடுகளில் நாங்கள் செய்யாமல் விட்டுவிட்ட காரியங்கள் பல உள்ளன என்பதை உம்மிடத்தில் அறிக்கையிடுகிறோம். எங்களுக்கு இன்னும் முடிவடையாத அலுவலக வேலைகளும், நிலுவையில் உள்ள வீட்டு வேலைகளும், துவைக்க வேண்டிய துணிகளும், கழுவ வேண்டிய பாத்திரங்களும் குவிகளாகக் கிடக்கின்றன. இருப்பினும், எங்களுக்கு மிகவும் அவசியமான ஒரே காரியத்தைக் கவனித்துக்கொள்ளும்படி நாங்கள் இங்கே வந்திருக்கிறோம். பிதாவே, எங்கள் ஆத்துமாக்களைப் பராமரிக்கும்படி நாங்கள் வந்திருக்கிறோம். எங்கள் இரட்சகரின் பாதத்தருகே அமர்ந்திருந்த மரியாளைப் போல நாங்களும் வந்திருக்கிறோம்; நாங்கள் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்க வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறோம். நாங்கள் அவருடைய முகத்தைக் காண வேண்டும் என்றும், அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்றும் நாங்கள் ஜெபிக்கிறோம்.

மேன்மக்களின் சீரான கட்டுப்பாடு (The Discipline of the Elite)

ஒரு தேசத்தின் பிரதிநிதியாக ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் பங்கேற்கும் ஒருவரைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அது மிகுந்த கனமும் பாக்கியமும் நிறைந்த ஒரு நிலை. இருப்பினும், அரிதான மற்றும் அனைவரும் விரும்புகிற இந்த பாக்கியத்தோடு கூடவே, அரிதான பொறுப்புகளும், கடினமான கடமைகளும், உயர்ந்த எதிர்பார்ப்புகளும், கடுமையான நிபந்தனைகளும் வருகின்றன. அப்படிப்பட்ட ஒரு விளையாட்டு வீரர் பல நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்தாலும், ஒரு சாதாரண சுற்றுலாப் பயணியைப் போல அவரால் ஒரு அந்நிய நகரத்தை ஓய்வாகச் சுற்றிப் பார்க்க முடியாது. மாறாக, அவர் தனது மிகச்சிறந்த திறனை வெளிப்படுத்துவதற்கு ஏற்றவாறு, மிகவும் கண்டிப்பான உணவுமுறையையும், முறைப்படுத்தப்பட்ட பயிற்சி அட்டவணையையும் பின்பற்ற வேண்டும். அந்த வேலை எவ்வளவு கடினமானதாகவும் சிரமமானதாகவும் இருந்தாலும், அந்த வாலிபன் உலகத்திலுள்ள அனைத்துச் சுதந்திரமான மகிழ்ச்சிகளுக்காகவும், உற்சாகமான சுற்றுலா இன்பங்களுக்காகவும் தனது இந்த நிலையை மாற்றிக்கொள்ள மாட்டான்.

அதேபோல, ஆரோனும் அவனுடைய குமாரர்களும் இஸ்ரவேலில் ஒரு மேன்மையான வகுப்பினராகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டார்கள். அவர்கள் தேவனுடைய ஆசாரியர்களாக இருந்தார்கள், மற்ற அனைத்து இஸ்ரவேலர்களுக்கும் மேலாக உயர்த்தப்பட்டு, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் மகா பரிசுத்த ஸ்தலங்களில் யெகோவாவோடு உறவாடும் பாக்கியத்தைப் பெற்றிருந்தார்கள். ஆனால் இந்த உயர்ந்த பாக்கியத்துடன் கடுமையான நிபந்தனைகளும் கண்டிப்பான எதிர்பார்ப்புகளும் வந்தன. இவை லேவியராகமம் 21 மற்றும் 22 ஆகிய அதிகாரங்களில் நமக்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஒரு ஆசாரியனின் வாழ்க்கையில் ஒரு முதன்மை முக்கியத்துவம் இருக்க வேண்டும் என்பதை 21-ஆம் அதிகாரத்தில் நாம் ஏற்கனவே பார்த்தோம்: தேவனுடைய ஆராதனை என்பது உலகத்தின் எந்த உறவுகளுக்கும் மேலாக இருக்க வேண்டும். நெருங்கிய உறவினர்களுக்காகத் துக்கம் கொண்டாடுவதிலும்கூட அவர்களுக்குக் கடுமையான விதிகள் இருந்தன, இதனால் ஆலயத்திற்கும் தேவனுடைய ஆராதனைக்கும் அவர்கள் செய்த அர்ப்பணிப்பு தடைபடாது. குடும்பத்திற்கும் கடுமையான விதிகள் இருந்தன; ஒரு ஆசாரியனின் குடும்பம் ஒழுக்கத்திற்கு மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். தங்கள் இருதயம் விரும்பும் யாரையும் அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ள முடியாது; ஒரு ஆசாரியனின் மனைவி கற்புள்ள கன்னிகையாக இருக்க வேண்டும், அவர்களுடைய பிள்ளைகள் கண்ணியத்தைப் பேண வேண்டும். ராஜரீக ஆசாரியர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட சரீரத்தையும் ஆத்துமாவையும் நோய், குறைபாடு அல்லது தீட்டு இல்லாமல் பரிசுத்தமான முறையில் எவ்வாறு பேண வேண்டும் என்பதையும் நாம் பார்த்தோம்.

இப்போது, 22-ஆம் அதிகாரம் அவர்களுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலிருந்து ஆலயத்தில் செய்யும் ஊழியத்திற்கு நகர்கிறது. இன்றைக்கு எந்தவொரு சபையின் போதகர்களும் உதவிக்காரர்களும் தேவனுக்கு எவ்வாறு ஊழியம் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த அதிகாரத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆலயத்தில் உள்ள பரிசுத்தமான காணிக்கைகள் குறித்த கட்டுப்பாடுகளை விவாதிக்கும் 1 முதல் 16 வரையிலான வசனங்களை நாம் ஆராய்வோம். மூன்று கேள்விகளைக் கேட்பதன் மூலம் இந்த வசனங்களை நாம் புரிந்துகொள்வோம்:

1. பரிசுத்தமான காணிக்கைகள் என்றால் என்ன?
2. யாரெல்லாம் அதை புசிக்கலாம், யாரெல்லாம் புசிக்கக்கூடாது?
3. இந்த விதிகளைப் பின்பற்றாவிட்டால் என்ன நடக்கும்?

I. பரிசுத்தமான காணிக்கைகள் என்றால் என்ன?

2-ஆம் வசனத்தில், இஸ்ரவேல் புத்திரர் தனக்குப் பரிசுத்தம்பண்ணுகிற பரிசுத்தமான வஸ்துக்களுக்கு (காணிக்கைகளுக்கு) ஆரோனும் அவனுடைய குமாரர்களும் “விலகியிருக்கும்படி” கர்த்தர் கூறுகிறார். இது ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கை: இந்த காரியங்களோடு விளையாடாதீர்கள். “விலகியிருத்தல்” அல்லது “எச்சரிக்கையாயிருத்தல்” என்பதற்கான எபிரேய வார்த்தை நோட்சார் (notzar) என்பதாகும்; “நசரேயன்” என்ற வார்த்தையைப் பெறும் அதே மூலச்சொல்லிலிருந்துதான் இது வருகிறது.

இஸ்ரவேலில் மிகவும் எச்சரிக்கையான ஒரு மனிதன் இருந்தான் என்றால், அவன் நசரேயனாகத்தான் இருப்பான். அவன் தன் நடத்தையில் மிகவும் உன்னிப்பாகவும் நுணுக்கமாகவும் இருக்க வேண்டும். அவன் திராட்சரசத்தைத் தொடக்கூடாது, தன் தலையில் சவரக்கத்தியைப் படவிடக்கூடாது, மரித்த அல்லது அசுத்தமான எதிலிருந்தும் விலகி நிற்க வேண்டும். பரிசுத்தமான காரியங்கள் இப்படிப்பட்ட பயத்துடனும் நடுக்கத்துடனும் கையாளப்பட வேண்டும்.

இந்தப் பரிசுத்தமான காணிக்கைகள் என்றால் என்ன? அவை மேஜை அல்லது உடன்படிக்கைப் பெட்டி போன்ற ஆலயத்தின் உபகரணங்கள் அல்ல. மாறாக, 2-ஆம் வசனம் ஆராதனை செய்யும் ஜனங்களால் ஆசாரியர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் பரிசுத்தமான காணிக்கைகளைக் குறிக்கிறது. எண்ணாகமம் 18:8 இதை இன்னும் தெளிவாக விளக்குகிறது. இஸ்ரவேலர்கள் சர்வாங்க தகனபலி, போஜனபலி, பாவநிவாரணபலி அல்லது குற்றநிவாரண பலிகளைக் கொண்டுவந்தபோது, ஒரு பகுதி கர்த்தருக்குச் செலுத்தப்பட்டது, மற்றொரு பகுதி ஆசாரியர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. கர்த்தர் ஆசாரியர்களுக்குச் சொந்தமாக நிலம் எதையும் கொடுக்காததால், அவர்கள் இந்தப் பலிகளிலேயே பிழைத்திருந்தார்கள். இந்தப் பங்கீடுகள் மிகுந்த மரியாதையுடன் நடத்தப்பட வேண்டும்.

II. யாரெல்லாம் புசிக்கலாம், யாரெல்லாம் புசிக்கக்கூடாது?

இந்தப் பரிசுத்தமான காணிக்கைகளை யாரெல்லாம் புசிக்கலாம் என்பதில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. 10-ஆம் வசனம், “அந்நியன் ஒருவனும் பரிசுத்தமானதைப் புசிக்கலாகாது” என்று கூறுகிறது. “அந்நியன்” என்பது ஆசாரியன் அல்லாத ஒருவரையோ அல்லது சாதாரண மனிதனையோ குறிக்கிறது. இது இஸ்ரவேலின் மற்ற கோத்திரங்களையும், ஆரோனின் வம்சத்தைச் சாராத மற்ற லேவியர்களையும் கூட விலக்கி வைத்தது.

ஆசாரியனின் குடும்பத்திற்குள்ளும் கூட கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. ஒரு ஆசாரியனோ அல்லது அவனுடைய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த யாராவதோ சடங்கு முறைப்படி அசுத்தமாக இருந்தால், அவர்கள் இந்தக் காணிக்கைகளைத் தொடுவதற்குத் தடைசெய்யப்பட்டார்கள். 3-ஆம் வசனம், அசுத்தமாயிருக்கிற எவனும் பரிசுத்தமான காணிக்கைகளின் அருகில் வந்தால், அவன் “என் சமூகத்தில் இராதபடிக்கு அறுப்புண்டு போவான்” என்று எச்சரிக்கிறது. 4 முதல் 6 வரையிலான வசனங்கள் தொழுநோய், சரீர கசிவுகள் அல்லது பிரேதத்தைத் தொடுதல் போன்ற அசுத்தத்திற்கான பல்வேறு காரணங்களைப் பட்டியலிடுகின்றன. அந்த நபர் மாலை வரை அசுத்தமாக இருப்பார், அவர் தன் சரீரத்தைத் தண்ணீரில் கழுவும் வரை பரிசுத்தமான காணிக்கைகளைப் புசிக்க முடியாது.

பசியோடு இருக்கும் ஒரு ஆசாரியன் கூடக் குளித்துவிட்டு சூரிய அஸ்தமனம் வரை காத்திருக்க வேண்டும். சுத்தமான நடத்தையின் தரத்தைப் பேணிய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆசாரியர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கு மட்டுமே பரிசுத்தமான காணிக்கைகளைப் புசிக்கும் உரிமை வழங்கப்பட்டது.

III. விதிகளை மீறினால் என்ன நடக்கும்?

இந்தக் காணிக்கைகள் நடத்தப்படும் விதத்தில் தேவன் மிகவும் தீவிரமாக இருக்கிறார். 3-ஆம் வசனம், இந்த விதிகளைப் புறக்கணிக்கும் ஆத்துமா அறுப்புண்டு போவான் என்று கூறுகிறது. அவர்கள் தேவனுடைய சாபத்தைப் பெற்று, உடன்படிக்கையின் ஆசீர்வாதங்களிருந்து அகற்றப்படுவார்கள்.

9-ஆம் வசனம் இதை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது: “ஆகையால் அவர்கள் அதைப் பரிசுத்தக்குலைச்சலாக்காதபடிக்கும், அதினாலே பாவை சுமந்து சாகாதபடிக்கும், என் கட்டளையைக் காக்கக்கடவர்கள்.” ஆரோனின் குமாரர்களான நாதாப், அபியூவுக்கு நடந்தது போல, தேவன் எதிர்பாராத மரணத்தைத் தண்டனையாக அச்சுறுத்தினார். ஏலியின் குமாரர்களைப் பற்றியும் யோசித்துப்பாருங்கள்; அவர்கள் காணிக்கைகளை அலட்சியத்துடனும் அசுத்தத்துடனும் நடத்தியதால், இஸ்ரவேலின் காதுகளை நறநறக்கப்பண்ணும் உக்கிரத்தோடே தேவன் அவர்களுடைய முழு குடும்பத்தையும் அழித்தார்.

ஒருவன் அறியாமையினால் பரிசுத்தமானதைப் புசித்துவிட்டால் — ஒருவேளை குறிப்பிட்ட ஒரு கனி ஆசாரியர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது என்று தெரியாமல் புசித்துவிட்டால் — 14-ஆம் வசனத்தின்படி அவன் அதைத் திருப்பித் தந்து, அதனுடன் ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கூட்டிச் செலுத்த வேண்டும். தேவன் இந்தக் காணிக்கைகளைச் சுற்றி ஒரு உயர் மின்னழுத்த வேலி போட்டிருந்தார். இந்தப் பரிசுத்தமான பங்கீடுகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிற அல்லது கையாடல் செய்கிற மனிதனுக்கு ஐயோ!

புதிய உடன்படிக்கையின் பயன்பாடு

1 கொரிந்தியர் 10:11 இவை நமக்கு எச்சரிப்பாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்கிறது. புதிய ஏற்பாட்டில், இரண்டு காரியங்கள் பிரத்தியேகமாக நம்முடைய “பலிகள்” என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளன: நம்முடைய ஆராதனை மற்றும் நம்முடைய ஈகை (கொடுத்தல்).

1. நம்முடைய ஆராதனையின் பலி

எபிரேயர் 13:15 சொல்கிறது: “ஆகையால், நாம் அவருடைய நாமத்தைத் துதிக்கும் உதடுகளின் கனியாகிய ஸ்தோத்திரபலியை அவர்மூலமாய் எப்போதும் தேவனுக்குச் செலுத்தக்கடவோம்.” இது பிரத்தியேகமாக நம்முடைய ஆராதனையையும் நமது துதிப்பாடல்களையும் குறிக்கிறது.

நம்முடைய ஆராதனையை நாம் கவனமாகக் கையாள வேண்டும். இதனால்தான் நேரம் தவறாமை, வருகை, பாடுதல் மற்றும் ஊழியம் ஆகியவற்றிற்கான நம்முடைய நோக்கம் மிகவும் முக்கியமானது. வருகை தருவதே நம்முடைய அடிப்படை ஊழியம்; அதில் நாம் தோற்றால், நாம் எந்த நோக்கத்திற்காக வாழ்கிறோம்?

பழைய ஏற்பாட்டில், குறைபாடுள்ள பலியோ அல்லது அசுத்தமான ஒருவரால் கையாளப்பட்ட பலியோ நிராகரிக்கப்பட்டுத் தண்டிக்கப்பட்டது. தேவன் “நிழலாட்டங்களில்” அவ்வளவு கவனமாக இருந்தார் என்றால், நம் இருதயத்திலிருந்தும் வாயிலிருந்தும் நாம் கொண்டுவரும் பலிகளில் நாம் இன்னும் எவ்வளவு கவனமாக இருக்க வேண்டும்?

நம்முடைய பாடுதலின் மீது நான் கவனம் செலுத்த விரும்புகிறேன். கடந்த வாரம், நான் ஒரு கணம் பாடுவதை நிறுத்திவிட்டு லேசாகக் கவனித்தேன். அது பரிதாபமாக இருந்தது — ஒரு இறுதிச்சடங்கின் புலம்பல் போல ஒலித்தது. சிலர் வாயைத் திறக்கக்கூட இல்லை; மற்றவர்கள் சும்மா முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பெரும்பாலான நேரங்களில், சகோதரிகளின் குரல் மட்டுமே கேட்கிறது. சகோதரர்கள் ஏன் மௌனமாக இருக்கிறீர்கள்? நாம் ஒரு கிரிக்கெட் போட்டியிலோ, திருமணத்திலோ அல்லது கல்லூரி விழாவிலோ இருந்தால், சத்தமிட்டு ஆரவாரம் செய்வோம். நம்மை மீட்டெடுத்த அகில உலகத்தின் படைப்பாளருக்கு முன்பாக நாம் ஏன் மௌனமாக இருக்கிறோம்?

துதிப்பது ஒரு ஆசாரியனின் கடமை. இந்தப் பகுதி நம்முடைய பரிசுத்தமான காணிக்கைகள் ஒருபோதும் அலட்சியமாகவோ அரைகுறையாகவோ இருக்கக்கூடாது என்பதைக் கற்பிக்கிறது. இன்றைக்கு, நாம் மிருகங்களுக்குப் பதிலாக நம் குரல்களைக் கொண்டுவருகிறோம். நாம் ஒரு “மௌனப்” பாடலையோ அல்லது “முணுமுணுக்கும்” ஜெபத்தையோ ஏறெடுத்தால், தேவனுக்கு நம்முடைய சிறந்ததைக் கொண்டு வருகிறோமா, அல்லது அவருக்கு ஒரு குறைபாட்டைக் கொண்டு வருகிறோமா?

• “குருடான” பலிகள் வேண்டாம்: சப்பாணியான அல்லது குருடான மிருகத்தைக் கொண்டுவருவது தேவனை அவமதிப்பதாகும், அவர் பார்க்கவில்லை என்பது போலச் செயல்படுவதாகும். நம் மனது வேறு எங்கோ இருக்கும்போது, வாயை மூடிக்கொண்டு சபையில் நிற்கும்போது, நாம் ஒரு “குருடான” பலியைக் கொண்டுவருகிறோம்.
• காணிக்கையின் கிரயம்: ஒரு பலி உங்களுக்கு ஏதேனும் ஒரு கிரயத்தை ஏற்படுத்தினால் மட்டுமே அது பலியாகக் கருதப்படும். சிலருக்கு, வாயைத் திறப்பது சுயகௌரவத்தின் அல்லது வெட்கத்தின் தியாகமாகும். தேவன் விரும்பும் பலியும் அதுவே! தான் ஒரு ராஜா என்பதை மறந்து நன்றியுணர்வுடன் நடனமாடிய தாவீதைப் போல, உங்கள் வாய் பாட்டினால் “நடனமாடட்டும்.”
• துல்லியமான ஆராதனை: தேவன் விவரங்களில் கவனம் செலுத்துகிறவர், அலட்சியமான தேவன் அல்ல என்பதை லேவியராகமம் 22 காட்டுகிறது. நாம் பாடும்போது, வார்த்தைகளைச் சிந்தித்து, நம் ஆவியை ஈடுபடுத்தித் துல்லியமாக இருக்க வேண்டும். மீதியானதை மட்டும் நாம் கொடுக்கக் கூடாது.

சிலர் தங்களுக்குப் “நன்றாகப் பாட வராததால்” அமைதியாக இருக்கிறார்கள், ஆனால் சங்கீதம் 100:1 “உங்களுக்கு நல்ல குரல் இருந்தால் பாடுங்கள்” என்று சொல்லவில்லை. அது, “கர்த்தருக்கு முன்பாக ஆனந்த சத்தமிடுங்கள்” என்று சொல்கிறது. எல்லாராலும் சத்தமிட முடியும். தேவன் உங்கள் சுருதிக்கோ அல்லது ராகத்திற்கோ மதிப்பெண் போடுவதில்லை; அவர் உங்கள் கீழ்ப்படிதலுக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் மதிப்பெண் போடுகிறார். அவர் வெறும் நேர்த்தியான செயல்திறனை விரும்பவில்லை, உணர்வுப்பூர்வமான பதிலளிப்பையே விரும்புகிறார்.

நீங்கள் சோர்வாக இருந்தால், பாடுவதற்கு அதுவே சிறந்த நேரம். நம் சோர்வில் தேவனைத் துதிக்கும்போது, பாரம் ஓடிப்போகும். பாடுவது வெற்றியைப் பறைசாற்றுவதாகும். உரத்த குரலில் பாடியதன் மூலமே தேவனுடைய ஜனங்கள் கானானைக் கைப்பற்றினார்கள். அப்போஸ்தலர் 16-ல், பவுலும் சீலாவும் நள்ளிரவில் பாடியபோது, சிறைச்சாலையின் கதவுகள் திறக்கப்பட்டு, சங்கிலிகள் அறுந்து விழுந்தன. ஒரு சபை மௌனமாக இருக்கும்போது, அது ஒரு ஆவிக்குரிய ஆயுதத்தைக் கைவிட்டுவிடுகிறது.

தேவனுக்கு நீங்கள் எப்படிப் பதிலளிக்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் “மாம்சமோ” அல்லது சுய உணர்வோ தீர்மானிக்க விடாதீர்கள். லூக்கா 19:40-ல், இவர்கள் பேசாமலிருந்தால் கல்லுகளே கூப்பிடும் என்று இயேசு கூறினார். கற்கள் உங்கள் வேலையைச் செய்ய விட்டுவிடாதீர்கள். உங்களுக்குச் சுவாசத்தைக் கொடுத்தவரைத் துதிப்பதற்காகவே அந்தச் சுவாசம் கொடுக்கப்பட்டது. திரையில் உள்ள வார்த்தைகளை வெறுமனே வாசிக்காதீர்கள் — உங்கள் வாயைத் திறங்கள்! உங்களுக்குப் பக்கத்தில் இருப்பவர் உங்கள் துதியைக் கேட்கட்டும், நீங்கள் ஒரு பாடகர் என்பதால் அல்ல, உங்களுக்கு ஒரு இரட்சகர் இருப்பதால்!

2. நம்முடைய ஈகையின் பலி

நாம் தேவனிடத்தில் கொண்டு வரும் இரண்டாவது பரிசுத்த காணிக்கை நம் பணப்பையின் பலியாகும். எபிரேயர் 13:16 சொல்கிறது: “அன்றியும் நன்மைசெய்யவும், தானதர்மம்பண்ணவும் மறவாதிருங்கள்; இப்படிப்பட்ட பலிகளின்மேல் தேவன் பிரியமாயிருக்கிறார்.” நாம் சபைக்குக் கொடுப்பது பரிசுத்தமான காரியம். அதில் நாம் உண்மையுள்ளவர்களாக இருக்கிறோமா? மலாக்கி 3:8, தசமபாகத்தைத் தடுத்து வைப்பது தேவனை வஞ்சிப்பதாகும் என்று எச்சரிக்கிறது. நாம் தடுத்து வைக்கும்போது, “ஆகாய் 1:6-ன் விளைவை” எதிர்கொள்ளும் அபாயம் உள்ளது, அங்கு தொடர்ச்சியான, எதிர்பாராத செலவுகளால் பொத்தலான பையிலே போடுகிறவர்களாகக் கூலியைச் சம்பாதிக்கிறோம்.

இறுதியாக, இந்தப் பகுதி சபை தலைவர்களுக்கு நேரடிப் பயன்பாட்டைக் கொண்டுள்ளது. தேவனுடைய ஜனங்களின் பரிசுத்த காணிக்கைகளாகிய தசமபாகங்களையும் காணிக்கைகளையும் நாம் பயத்துடனும் துல்லியமான கவனத்துடனும் கையாள வேண்டும். அந்தப் பணம் சபை வளர்ச்சிக்கும் சுவிசேஷப் பரவலுக்கும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். நாம் அதை மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் கையாள வேண்டும்.

நம்முடைய துதியிலும் ஈகையிலும் நாம் துல்லியமாக இருப்போம். நம் வாயை அகலத் திறந்து, அவருடைய பரிசுத்தத்திற்கு ஏற்ற பலியை அவருக்குச் செலுத்துவோம்.

IV. தவறான பயன்பாடும் சபையின் மீதான சாபமும்

நவீன கிறிஸ்தவத்தில் நாம் காணும் சாபத்திற்கு முதன்மைச் காரணம், போதகர்களும் உதவிக்காரர்களும் சபைகளும் இந்தப் பகுதியில் தோற்பதே ஆகும். உலகளவில், சபை நிதிகள் பெருமளவில் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதை நாம் காண்கிறோம். ஹில்சாங் (Hillsong) போன்ற பிரம்மாண்டமான சபைகளில் ஆடலும் பாடலும் மேள தாளங்களும் இருந்தபோதிலும், மூத்த தலைமைத்துவத்தினர் சபைப் பணத்தைச் சொகுசுப் பயணங்களுக்கும், விலையுயர்ந்த ஆடைகளுக்கும், ஆடம்பர வாழ்க்கை முறைக்கும் பயன்படுத்தியதாகத் தகவல்கள் வெளியாகின. அவர்கள் வரிகளையும் சரியாகச் செலுத்தத் தவறி, கிறிஸ்துவின் நாமத்திற்குப் பெரிய அவமானத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள்.

2021-ஆம் ஆண்டின் ரவி சகரியாஸ் சர்வதேச ஊழியத்தின் (RZIM) ஊழலைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம்மில் பலர் அவருடைய செய்திகளைக் கேட்டு, அவருடைய சர்வதேச ஊழியத்தைக் கனம்பண்ணினோம். ஆயினும், பாலியல் ஊழல்களுக்கு அப்பால், அங்கு ஆழமான நிதி அலட்சியம் இருந்தது. சுவிசேஷ ஊழியத்திற்காகக் நன்கொடையாளர்கள் கொடுத்த பணம், ரகசியமான, பாவகரமான ஆடம்பர வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. அந்த ஊழியம் இறுதியில் மூடப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கான ஊழியர்கள் வேலையிழந்தனர். நிதித் துல்லியமின்மை எவ்வாறு ஆழமான ஒழுக்கச் சீர்கேட்டை மறைக்கக்கூடும் என்பதற்கு இது ஒரு கசப்பான உதாரணமாக உள்ளது.

ஹார்வெஸ்ட் பைபிள் சாப்பல் (Harvest Bible Chapel) முதல் இந்தியாவிலேயே உள்ள பல ஊழல்கள் வரை கதைகள் ஒன்றே. பெரிய திருச்சபைப் பிரிவுகளில் நூற்றுக்கணக்கான கோடிகள் மறைக்கப்படுவதும், சட்டவிரோத நில விற்பனைகளும், நிதி கையாடல்களும் செய்திகளாக வருகின்றன. இந்தத் தலைவர்கள் மனிதர்களுக்குத் தங்களை நியாயப்படுத்திக் கொள்ளலாம், ஆனால் தேவன் அறிவார். மனிதர்கள் தேவனுடைய ஜனங்களைக் கொள்ளையடிப்பதால், இன்றைக்கு நம் தேசம் முழுவதும் கிறிஸ்துவின் நாமம் தூஷிக்கப்படுகிறது. தகுதியற்ற மனிதர்கள் தலைவர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதால் இது நிகழ்கிறது. யூதாஸைப் போல, அவர்கள் தங்கள் சொந்தத் தேவைகளை நிறைவு செய்யப் பையிலிருந்து ரகசியமாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

V. நம்முடைய நடைமுறை: சிறிய காரியங்களில் உண்மை

நாம் ஒரு பெரிய சபை அல்ல, சிறிய நிதியையே கையாளுவதாக இருக்கலாம். இருப்பினும், சிறிய காரியங்களில் நாம் உண்மையுள்ளவர்களாக இல்லாவிட்டால், நாம் வளரும்போதும் உண்மையுள்ளவர்களாக இருக்க மாட்டோம். நம்முடைய சபையில், இந்த விஷயங்களைக் கையாளுவதற்கு இரட்சிக்கப்பட்ட, குற்றஞ்சாட்டப்படாத தனிநபர்களை ஜெபத்தோடு நியமித்திருக்கிறோம், ஏனெனில் நாம் அவர்களை நம்புகிறோம். ஆயினும், எந்த மனிதனும் சோதனைக்கு அப்பாற்பட்டவன் அல்ல என்று தேவனுடைய வார்த்தை நம்மை எச்சரிக்கிறது. தேவன் எதிர்பார்க்கும் “பாதுகாப்பு அரண்களை” அமைத்து, இந்த காரியங்களை நாம் பயபக்தியோடு கையாள வேண்டும்.

வெளிப்படைத்தன்மைக்கான நம்முடைய தற்போதைய நடைமுறை:

• பல சாட்சிகள்: ரொக்கக் காணிக்கைகள் அனைத்தையும் இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் ஒன்றாகச் சேர்ந்து எண்ணுகிறார்கள்.
• டிஜிட்டல் பதிவுகள்: பெரும்பாலான தசமபாகங்கள் வங்கிப் பரிவா்த்தனைகள் மூலமாகவே வருகின்றன, அவை நமது கணக்குப் புத்தகங்களில் பதிவேற்றப்படுகின்றன.
• சரிபார்த்தல்: காணிக்கை எண்ணுபவர்கள் பதிவேட்டில் கையெழுத்திடுகிறார்கள், மாதந்திரத் தொகையின் நகல் எனக்கு அனுப்பப்படுகிறது. பின்னர் நிதி வங்கியில் டெபாசிட் செய்யப்படுகிறது.
• அறக்கட்டளை நிர்வாகம் (Trust Management): நமது தொண்டு மற்றும் சமய அறக்கட்டளைக்கு, ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனையையும் கவனமாகப் பதிவுசெய்து, ஆண்டறிக்கையை வழங்குகிறோம்.
• கூட்டு முடிவெடுத்தல்: ஒவ்வொரு செலவும் மூன்று தலைவர்களாலும் விவாதிக்கப்பட்டு ஒப்புக்கொள்ளப்படுகிறது. குறிப்பிடத்தக்க செலவுகள் முழுச் சபையின் ஒப்புதலுக்காகத் தெரிவிக்கப்படுகின்றன.

தேவனுடைய பார்வைக்கு முன்பாக இன்னும் எச்சரிக்கையாக இருப்பதற்கான வழிகளை நாம் எப்போதும் தேட வேண்டும். “நல்லதும் உண்மையுமுள்ள ஊழியக்காரனே” என்று அவர் நம்மிடம் சொல்ல வேண்டும் என நாம் விரும்புகிறோம். குறிப்பிட்ட தேதிக்குள் பணம் எண்ணப்பட்டு, கையொப்பமிடப்பட்டு, அதே நாளில் டெபாசிட் செய்யப்படுவதை உறுதிசெய்து, நம்முடைய நடைமுறைகளை மேலும் துல்லியமாக வரையறுக்க வேண்டும்.

VI. தேவனுடைய உக்கிரத்தின் இலக்கு

ஒரு தனிநபர் இந்தப் பரிசுத்தமான காணிக்கைகளை அலட்சியமாகவோ அல்லது கவனக்குறையாகவோ தவறாகக் கையாண்டால், அவர் தேவனுடைய உக்கிரத்தின் இலக்காகத் தம்மை நிறுத்துகிறார். இது பேரழிவிற்கும் அல்லது எதிர்பாராத மரணத்திற்கும்கூட வழிவகுக்கும். சமீபத்தில் ஒரு சபையைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டேன், அங்கு ஒரு உதவிக்காரன் காணிக்கை எண்ணி டெபாசிட் செய்பவராகப் பணியாற்றிக் கொண்டே பல ஆண்டுகளாகப் பணத்தைத் திட்டமிட்டுத் திருடி வந்தான். என்னை நம்புங்கள், தேவன் அதை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவந்து அவனை நியாயந்தீர்த்தார்.

ராஜ்யத்தின் ஆசாரிய ஊழியத்திற்காக ஒதுக்கப்படும் ஒவ்வொரு பைசாவும் பரிசுத்தமானது. அதைக் கையாள்பவர்கள்: “இதில் ஒரு சிறிய துரும்பைக்கூட எனக்காக எடுத்துக்கொள்ளத் துணிய மாட்டேன், ஏனெனில் இது என்னுடையது அல்ல; இது தேவனுடைய ஊழியத்திற்கான திட்டம்” என்று சொல்ல வேண்டும். நிதி ஊழல்கள் காரணமாகக் கிறிஸ்தவம் ஒரு ஏமாற்று வேலையாகவோ அல்லது பொன்சி திட்டமாகவோ (Ponzi scheme) பரியாசம் செய்யப்படுகிறது. நமக்கு இந்த எச்சரிக்கை தேவை. பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்காக ஒதுக்கப்பட்ட உணவை உட்கொள்ளும் “ஆலயத் திருடனுக்கு” ஐயோ!

மூப்பர்களின் மனநிலை

மூப்பர்கள் இந்த காணிக்கைகளின் விசாறிப்புக்காரர்களாக இருக்கிறார்கள். அப்போஸ்தலர் 11-ல் பஞ்சத்தின் போது அந்தியோகியா சபை யூதேயாவில் உள்ள சகோதரர்களுக்கு நிவாரணம் அனுப்பியபோது இதைக் காண்கிறோம். அவர்கள் பணத்தை யாருடைய கையிலும் சும்மா கொடுத்துவிடவில்லை; பர்னபாஸ், சவுல் ஆகிய நிரூபிக்கப்பட்ட குணமுள்ள மனிதர்களின் கரங்களில் அதை அனுப்பினார்கள்.

அதேபோல, 2 கொரிந்தியர் 8-ல், பவுல் எருசலேமில் உள்ள ஏழை விசுவாசிகளுக்காகப் புறஜாதி சபைகளிடமிருந்து தர்மப் பணத்தைச் சேகரித்தார். பவுல் அதைத் தனியாக எடுத்துச் சென்றிருக்கலாம், ஆனால் சபைகளால் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மனிதர்கள்” தன்னோடு வர வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார். அவர் கூறினார்:

“நாங்கள் தர்மசகாயமாகச் சேர்க்கும் இந்த அபரிமிதமான கொடையை உபசரிப்பதில், ஒருவனும் எங்களைக் குற்றவாளியாகத் தீர்க்காதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருக்கிறோம். கர்த்தருக்கு முன்பாக மாத்திரமல்ல, மனுஷருக்கு முன்பாகவும் யோக்கியமானவைகளைச் செய்ய யோசித்திருக்கிறோம்.” (2 கொரிந்தியர் 8:20-21)

பவுல் தன்மீதே சந்தேகப்படவிலலை, ஆனால் யாரும் தன்னைப்படக் குற்றஞ்சாட்டாதபடி பொறுப்புக் கூற விரும்பினார். நவீன கிறிஸ்தவம் இந்தக் கோட்பாட்டிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது!

VII. கோட்பாட்டு ரீதியான பங்கீடு

கர்த்தருடைய பணம் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் வளர்ச்சிக்கு — சுவிசேஷத்தைப் பரப்புவதற்கும், சபையைக் கட்டுவதற்கும், கடினமாக உழைக்கும் போதகர்களை ஆதரிப்பதற்கும் — பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். அது பொதுவான தர்ம காரியங்களுக்கு முதன்மையாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்காக அல்ல.

• வேதாகம தர்மகார்யம் (Biblical Benevolence): உண்மையான தேவை உள்ள விசேஷித்த நேர்வுகளில் மட்டுமே நாம் தனிநபர்களுக்கு உதவி செய்கிறோம். உண்மையோடு ஊழியஞ்செய்த ஆதரவற்ற விதவைகளுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்பதில் 1 தீமோத்தேயு தெளிவாக உள்ளது; ஆனால் மற்றவர்கள் தங்கள் சொந்தக் குடும்பங்களை ஆதரிக்கக் கடினமாக உழைக்க வேண்டும். தன் சொந்தக் குடும்பத்தைப் பராமரிக்காதவன் 불விசுவாசியை விடக் கெட்டவன்.
• உணர்ச்சிவசப்படுவதைத் தவிர்த்தல்: சபை நிதியைக் கையாளும்போது நாம் அளவுக்கு மீறி உணர்ச்சிவசப்படக் கூடாது. இணையத்தில் நீங்கள் பார்க்கும் “பரிதாபகரமான கதை” அல்லது சோம்பேறிகளாக இருக்கும் அந்நியரின் கோரிக்கைக்குக் கொடுக்க விரும்பினால், உங்கள் சொந்தப் பணத்தைக் கொடுங்கள். சோம்பேறிகளாக இருக்கும் மனிதர்கள் அனுப்பும் ஒவ்வொரு “வித்தியாசமான தேவைக்கும்” அல்லது மருத்துவக் கட்டணத்திற்கும் தேவனுடைய பணத்தைச் செலவிட முடியாது.
• துல்லியமான முதலீடு: இந்த இடத்தை நாம் வாங்கியபோது, இடையூறுகள் இல்லாத இடத்தைக் கண்டுபிடிக்க நான் பதின்மூன்று இடங்களை ஆராய்ந்தேன். பல சபைகள் செய்வதைப் போல, ஒரு தனிநபரின் பெயரில் வீட்டுக் கடன் வாங்கியிருக்கலாம், ஆனால் என் மனசாட்சி அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை. அறக்கட்டளையின் பெயரில் சொத்துப் பதிவைச் சரியாகச் செய்வதற்காக, எனது சொந்த வீட்டை அடமானம் வைத்து கடன் வாங்கினேன். அனைத்துப் பொருட்களும் சபையின் பெயரிலேயே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் அது தேவனுடைய பணம்.
• தணிக்கை (Audit): நமது பதிவு, வரித் தாக்கல்கள் மற்றும் தணிக்கைகள் ஆகியவை நம்பிக்கையின்மையின் அடையாளங்கள் அல்ல; மாறாக, உங்கள் தியாகங்களின் மீதான துல்லியமான பராமரிப்பின் அடையாளங்களாகும்.

முடிவுரை

நாம் விவேகமுள்ளவர்களாகவும் திறமையுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். சபைக்கு ஒரு பேப்பர் क्ளிப் வாங்கும் போது கூட, நாமே நமக்காக வாங்குவதை விட அதிகக் கவனத்துடன் சிறந்த தரத்தையும் விலையையும் சரிபார்க்க வேண்டும். கஞ்சத்தனமாக இருப்பதற்கும் அலட்சியமாக இருப்பதற்கும் இடையே சரியான சமநிலையைக் கண்டறிய வேண்டும்.

தேவன் இந்தக் கோட்பாட்டை நம் இருதயங்களில் பதிப்பாராக: தேவனுடைய பணத்தோடு விளையாடாதீர்கள். இந்த பரிசுத்தமான காணிக்கைகளைத் தெய்வீக பயத்துடனும் பூரண வெளிப்படைத்தன்மையுடனும் கையாளுவோம்; நம்முடைய நிதித் திட்டமிடலும் அதை நிறைவேற்றுவதும் முழுமையாக அவருடைய மகிமைக்காக மட்டுமே செய்யப்படும் ஒரு எதிர்காலத்தை நோக்கி முன்செல்வோம்.