Grace Reformed Baptist Church, Bangalore

நமது தொடரில், நாம் கடந்த கால நித்தியத்திலிருந்து எதிர்கால நித்தியம் வரை பயணம் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். நாம் பரலோகத்தைப் பற்றித் தியானிக்கிறோம். பரலோகத்தைத் தியானிப்பதும் அதன் மேல் ஒரு ஆழமான ஏக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்வதும் வேதாகமம் நமக்குத் திரும்பத் திரும்பக் கட்டளையிடும் ஒரு கடமையாகும். தாமஸ் வாட்சன் (Thomas Watson) என்பவர், “தேவன் நம்மைப் பரலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதற்கு முன்பாக, பரலோகத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில் நமக்குள்ளே கொண்டுவருவார்” என்றார். ரிச்சர்ட் பாக்ஸ்டர் (Richard Baxter) மேலும் கூறுகையில், “நாம் பரலோகத்தில் இருப்பதற்கு முன்பாக, பரலோகம் நமக்குள்ளே இருக்க வேண்டும்” என்றார். பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்காக அதைச் செய்வாராக; அவர் பரலோகத்தின் அச்சாரமாகவும் (pledge) முன்பலனாகவும் (foretaste) நமக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறார் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

பரலோகத்தின் படிப்படியான நித்திய ஆசீர்வாதங்களைப் புரிந்துகொள்ள, சாலொமோனின் தேவாலய மாதிரியை ஒரு விளக்கக் கட்டமைப்பாகப் பயன்படுத்தினோம்.

சாபம் மற்றும் மாயையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட புதிய வானத்தையும் புதிய பூமியையும் நாம் கண்டோம்; முழு பிரபஞ்சமும் கற்பனை செய்ய முடியாத அழகும் அதிசயமும் கொண்ட ஒரு தோட்டமாக—பரலோக அரண்மனையின் வெளிப்புறமாக—மாறும். கோடிக்கணக்கான விண்மீன் மண்டலங்களைக் கொண்ட இந்தப் பிரபஞ்சத்தை நாம் சுதந்தரிப்போம் என்று வேதம் வாக்குறுதி அளிக்கிறது. தோட்டத்தைப் பார்த்த பிறகு, நாம் வெளிப்பிரகாரத்திற்குள் நுழைந்து, பாவத்தின் விளைவுகளிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும் இரண்டு முக்கிய பொருட்களைக் கடந்தோம்: வெண்கலப் பலிபீடம் மற்றும் வெண்கலக் கடல். பாவத்தின் தீய விளைவுகள் நீக்கப்படுவதைக் குறிக்கும் அந்தப் பலிபீடத்தின் ஐந்து படிகளில் நாம் ஏறினோம்:

1. இனி சாபமில்லை (வெளி. 22:3)
2. இனி இரவில்லை (வெளி. 22:5)
3. இனி பசியும் தாகமும் இல்லை (வெளி. 7:16)
4. இனி கண்ணீரும் அழுகையும் இல்லை (வெளி. 21:4)
5. இனி வலியும் வேதனையும் இல்லை (வெளி. 21:4)

வெளிப்பிரகாரம் பாவத்தின் அனைத்துப் பாதிப்புகளையும் நீக்குகிறது. இரண்டாவது பகுதியான உட்பிரகாரம் (Inner Court), நம்மை நித்தியமான மற்றும் அளவிட முடியாத நன்மைகளுக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது. நாம் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன்பாக, வெளிப்பிரகாரத்தின் கடைசிப் பொருளான வெண்கலக் கடலில் அடையாள ரீதியாகக் கழுவப்படுகிறோம். அதன் பிறகு, கற்பனை செய்ய முடியாத மகிமையான காரியங்கள் உங்களுக்கு நடக்கின்றன. நாம் எவ்வித கறையோ திரையோ இல்லாத கிறிஸ்துவின் மணாட்டியாக மகிமைப்படுத்தப்படுகிறோம். சரீரம் மற்றும் ஆத்துமாவின் ஒவ்வொரு அணுவும் பூரணத்துவத்தாலும் அழகாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுப் பிரகாசிக்கும். எனக்காக அவர் செய்த காரியங்களினிமித்தம், பிரபஞ்சம் முன் எப்போதும் இல்லாத வகையில் தேவனை நித்தியமாக மகிமைப்படுத்தும்.

தேவனுடைய பிரமாணத்தின் முன் தங்களைக் காண்பவர்களுக்கும், ஒவ்வொரு உண்மையான விசுவாசிக்கும், வாழ்க்கை என்பது பாவத்துடனான ஒரு போராட்டமாக இருக்கிறது. அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு பரலோகத்தைப் பற்றிய இந்த எண்ணமே பேரின்பம்! பரிசுத்தத்தின் தேவன் தாமே தமது ஊடுருவும் கண்களால் என்னை ஆராய்ந்தாலும், என்னிடத்தில் பாவத்தின் ஒரு சிறு தடம் கூட இருக்காது. எனது இருப்பின் ஒவ்வொரு செல்லும் மூலக்கூறும் முற்றிலும், பூரணமாக, நித்தியமாகப் பரிசுத்தமாக இருக்கும். அவருடைய கிருபை என்னில் செய்துள்ள காரியங்களைக் கண்டு அவர் மிகவும் பிரியப்பட்டு, என்னைப் பார்த்து மகிழ்ந்து ஆனந்தசத்தமிடுவார். நான் தேவனுடைய இருதயத்திற்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சியைத் தருவேன், ஏனென்றால் அவர் என்னைத் தமது குமாரனைப் போலவே பூரணமாகக் காண்பார்! இதுவே பரலோகத்தின் தொடக்கம்—உண்மையான விசுவாசிகளுக்குரிய பூரண நிலை.

உட்பிரகாரத்திற்குள் நுழைதல்: பரிசுத்த ஸ்தலம்

இன்று நாம் உட்பிரகாரமாகிய பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைவோம். இது தங்கம் நிறைந்த ஒரு பெரிய அறை. பழைய ஏற்பாட்டுத் தேவாலயத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் முதன்மையாக மூன்று பொருட்கள் இருந்தன:

1. குத்துவிளக்கு (Menorah): இடதுபுறத்தில் இருக்கும் இது, ஏழு கிளைகளுடன் ஒளியைத் தருகிறது.
2. சமுகத்தப்ப மேஜை (Table of Showbread): வலதுபுறத்தில் இருக்கும் இதில் பன்னிரண்டு அப்பங்கள் இருக்கும்; இவை தேவனோடு நாம் கொள்ளும் விருந்து ஐக்கியத்தையும், ஓய்வின் அடையாளமாக ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் மாற்றப்படுவதையும் குறிக்கின்றன.
3. தூபபீடம் (Altar of Incense): மையத்தில், மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு மிக அருகில் இருக்கும் இது, ஜெபத்தையும் ஊழியத்தையும் குறிக்கிறது.

நமது மாதிரியில், நாம் 4 ‘S’ களைப் பார்ப்போம்: காட்சிகள் (Sights), பரிசுத்தவான்கள் (Saints), ஓய்வுநாட்கள் (Sabbaths), மற்றும் ஊழியங்கள் (Services).

1. காட்சிகள் (Sights): குத்துவிளக்கின் ஒளி

ஒளியின் மதிப்பை ஒரு பார்வையற்றவரே நன்கு அறிவார். நோயாளியே ஆரோக்கியத்தின் மகிழ்ச்சியை மற்றவர்களை விட அதிகமாக உணருவார். நீங்கள் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், ஏழு கிளைகளைக் கொண்ட குத்துவிளக்கிலிருந்து பிரகாசமான, பூரணமான ஒளி வீசும். அப்படிப்பட்ட ஒன்றை நீங்கள் பார்த்ததே இல்லை. அந்த ஒளி எவ்வளவு பூரணமானது என்றால், அதுவரை நீங்கள் குருடர்களாக இருந்ததை உணர்ந்து, இப்போது எல்லாவற்றையும் தெளிவாகப் பார்ப்பீர்கள். “நான் குருடனாயிருந்தேன், இப்போது காண்கிறேன்!” என்று நீங்கள் கூச்சலிடுவீர்கள்.

இங்கே பூமியில் அதிக இருளும் நிச்சயமற்ற தன்மையும் உள்ளது. தேவனுடைய வழிகளை நாம் அறியாத குருடர்களாய் இருக்கிறோம். அவருடைய பராமரிப்பு (providence) மர்மமானது. “ஆண்டவரே, இது ஏன் நடந்தது? இந்த வியாதி, இந்த வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் அல்லது இந்த வலி ஏன்?” என்று நீங்கள் அடிக்கடி கேட்கிறீர்கள். நாம் குருடர்களைப் போலத் தடவுகிறோம். ஆனால் குத்துவிளக்கின் ஒளியில், ஒவ்வொரு சந்தேகத்திற்கும் கேள்விக்கும் விடை கிடைக்கும். உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு விவரத்திலும் தேவனுடைய மகத்தான ஞானத்தை நீங்கள் காண்பீர்கள். உங்கள் நித்திய நன்மைக்காகத் தேவன் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் எவ்வாறு ஒருங்கிணைத்தார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வீர்கள். எல்லா விடுகதைகளும் விலகும். பிதாவின் வீட்டிற்கு நீங்கள் வரும்போது, நீண்ட நிழல்கள் என்றென்றும் மறைந்துவிடும். நித்திய மலைகளின் உச்சியிலிருந்து கீழே பார்க்கும்போது, மீட்கப்பட்ட ஒவ்வொரு நாவும், “அவர் எல்லாவற்றையும் நன்றாய்ச் செய்தார்” என்று அறிக்கை செய்யும்.

2. பரிசுத்தவான்கள் (Saints): சமுகத்தப்ப மேஜையின் ஐக்கியம்

சமுகத்தப்ப மேஜை என்பது பரலோகம் ஒரு நித்திய விருந்து என்பதைக் குறிக்கிறது. இவ்வுலகின் விருந்துகள் எல்லாம் அதன் நிழல்கள் மட்டுமே. பரலோகம் ஒரு மாபெரும் விருந்து வீடு. குடும்பத்துடன் விருந்துண்ணும்போது மகிழ்ச்சி பலமடங்காகிறது. பரலோகம் என்பது ஒரு சமூகக் கூட்டமைப்பு (community). தேவனுடைய மக்களுடன் வாழ்வதே அந்தப் பேரின்பத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

பரலோகத்தில் நாம் இரண்டு கூட்டத்தினரைச் சந்திப்போம்:

• பரிசுத்த தூதர்கள்: நமது பூலோகப் பயணத்தில் நம்மைப் பாதுகாத்த தூதர்களுடன் நாம் உரையாடுவோம். நமக்குத் தெரியாமலேயே வந்த சோதனைகளிலிருந்தும் ஆபத்துகளிலிருந்தும் அவர்கள் நம்மை எப்படிக் காப்பாற்றினார்கள் என்பதை அறியும்போது அது சிலிர்ப்பாக இருக்கும்.
• பூரணமடைந்த பரிசுத்தவான்கள்: நாம் ஆபிரகாம், ஈசாக்கு மற்றும் யாக்கோபுடன் அமருவோம். மோசே, எலியா, தாவீது மற்றும் பவுலுடன் உரையாடுவோம். அவர்களின் வரலாற்றை அவர்களின் சொந்த வாயாலேயே கேட்பதைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்! நாம் ஒரே குடும்பமாக இருப்போம்—விக்ளிஃப், லூதர், கால்வின், பனியன் மற்றும் ஓவன் என அனைவரும் அங்கே இருப்பார்கள். பரலோகம் என்பது சுயநலமற்ற அன்பின் உலகம்; அங்குள்ள ஒவ்வொருவரும் கிறிஸ்துவின் அழகைத் தரித்து, கவர்ச்சிகரமானவர்களாகவும் மகிமையுள்ளவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.

3. ஓய்வு (Sabbath): அப்பங்கள் தரும் அமைதி

ஒவ்வொரு ஓய்வுநாளிலும் பன்னிரண்டு அப்பங்கள் புதிதாக மாற்றப்பட்டன. இந்த அடையாளச் செயல் பரலோகத்தில் நமக்கிருக்கும் நித்திய ஓய்வைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வெளிப்படுத்துதல் 14:13 கூறுகிறது: “கர்த்தருக்குள் மரிக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்… அவர்கள் தங்கள் பிரயாசங்களுக்கு நீங்கி ஓய்ந்திருப்பார்கள்.” இது எலும்புகளைச் சோர்வடையச் செய்யும் உழைப்பிலிருந்து கிடைக்கும் ஓய்வு. பாவம், பயம் மற்றும் வேதனையிலிருந்து கிடைக்கும் இனிமையான, நித்திய ஓய்வு. இங்கே எதுவும் நிரந்தரமல்ல; உலக இன்பம் ஒரு நீர்க்குமிழி போன்றது. ஆனால் மேலேயுள்ள ஓய்வு நித்தியமானது—எந்த எதிரியும் அங்கே நுழைய முடியாது, எந்தப் புயலும் அதைக் கலைக்க முடியாது. அது ஒரு மாபெரும் நித்திய அமைதி நிலவும் இறுதி வீடு.

4. ஊழியம் (Service): தூபபீடம்

மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு மிக அருகில் தூபபீடத்தைக் காண்கிறோம்; இது சோர்வற்ற நித்திய ஊழியத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. வெளிப்படுத்துதல் 7:15, “அவருடைய ஆலயத்திலே இரவும் பகலும் அவருக்கு ஆராதனை செய்கிறார்கள் (ஊழியம் செய்கிறார்கள்)” என்று கூறுகிறது. “ஓய்வும் ஊழியமும் எப்படி ஒரே நேரத்தில் இருக்க முடியும்?” என்று நீங்கள் கேட்கலாம். ஏனென்றால் இது ஆராதனை என்ற புனித ஊழியம். தேவனுக்கு ஊழியம் செய்து அவரை ஆராதிப்பதே நமக்குக் கிடைக்கும் மிகப்பெரிய இயற்கையான ஓய்வு. நாம் ஆசாரியர்களாகவும் ராஜாக்களாகவும் அவருக்கு ஊழியம் செய்வோம், ஆளுவதற்கு ராஜ்யங்கள் நமக்கு ஒதுக்கப்படும். அது மிகுந்த கௌரவம் கொண்ட அரச ஊழியம்.

பரலோகம் என்பது சும்மா உட்கார்ந்திருக்கும் இடமல்ல; அது மகிழ்ச்சியான, சுறுசுறுப்பான செயல்பாடுகள் நிறைந்த இடம். நாம் வேலை செய்யவும் ஊழியம் செய்யவுமே படைக்கப்பட்டோம். பாவம் சோம்பேறித்தனத்தைக் கொண்டு வந்தது, ஆனால் தேவனுடைய மகிமைக்காக நாம் எதையாவது சாதிக்கும்போதுதான் திருப்தியடைகிறோம். நமக்குள்ளே வெளிப்படுத்தப்படாத பல திறமைகள் (potential) உள்ளன. நமது மூளையின் ஆற்றலில் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டுமே நாம் பயன்படுத்துவதாக விஞ்ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். பரலோகத்தில், நமது திறமைகளும் ஆற்றல்களும் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படும். நாம் எழுபது ஆண்டுகளுக்காக மட்டும் படைக்கப்படவில்லை; நாம் நித்தியத்திற்காகப் படைக்கப்பட்டோம். பூமியில் நீங்கள் அடைய நினைத்து முடியாமல் போன காரியங்கள் பரலோகத்திற்கான சுட்டிக்காட்டிகள். நித்திய நிலையில், நீங்கள் வளர்ந்து, மலர்ந்து, உங்களது அனைத்துத் திறன்களையும் பயன்படுத்தி இந்த மகிமையான தேவனுக்குச் சோர்வின்றி ஊழியம் செய்வீர்கள்.

நம்பிக்கையில் சந்தோஷமாயிருங்கள்

தேவபிள்ளையே, நீ ஏன் துக்கப்படுகிறாய்? இருளில் ஒடுங்கி அமர்ந்திருக்காதே. உன் பிதாவின் வீட்டிலிருந்து ஒளி வீசுகிறது, அது உன்னை மேலே அழைக்கிறது. இன்னும் சில காலமே, உனது நித்திய ஓய்வுநாள் வரப்போகிறது. இவ்வளவு மகிமையான எதிர்காலம் இருக்கும்போது நீ எப்படிச் சோர்வடையலாம்? நம்பிக்கையில் சந்தோஷமாயிருங்கள்!

---

திருவிருந்துக்கான பயன்பாடு: நினைவுகூருங்கள், ஆராயுங்கள், பறைசாற்றுங்கள்

நினைவுகூருங்கள் (Remember): சீர்கெட்ட பாவிகளாகிய நாம் பரலோகத்தில் கால் வைக்கிறோம் என்றால், அதற்கு ஒரே காரணம் கிறிஸ்து சிலுவையில் நமது இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டதுதான். நமது இடம் நரகத்தின் பயங்கரமாக இருந்திருக்க வேண்டும், ஆனால் அவர் தமது அளவிட முடியாத தியாகத்தின் மூலம் நமக்கான நுழைவுக்கட்டணத்தைச் செலுத்தினார். பரலோகம் என்பது கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் விலைக்கு வாங்கப்பட்ட சொத்து.

ஆராயுங்கள் (Examine): இந்த வீட்டிற்காக ஏங்கும் இதயத்தோடு நீங்கள் வாழ்கிறீர்களா? எஞ்சியிருக்கும் உங்கள் பாவங்கள் உங்களைச் சோர்வடையச் செய்கிறதா? அப்படியானால் தைரியம் கொள்ளுங்கள்—அது கிருபையின் அடையாளம்.

பறைசாற்றுங்கள் (Proclaim): கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் இலக்கு நிச்சயம் என்பதை நாம் பறைசாற்றுகிறோம். நீங்கள் பரிசுத்தமும் பிழையற்றதுமானவர்களாக இருப்பீர்கள். இந்த மேசைக்கு வரும்போது புதிய நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்களை நேசித்த அதே கர்த்தர் உங்களை இந்த மகிமையான பூரணத்திற்குள் நிச்சயம் கொண்டு சேர்ப்பார்.

வெளிப்படுத்துதல் 5:9 கூறுகிறது: “நீர் அடிக்கப்பட்டு, உம்முடைய இரத்தத்தினாலே… எங்களை தேவனுக்கென்று மீட்டுக் கொண்டீர்… அதற்காக நீர் பாத்திரராயிருக்கிறீர் என்று புதிய பாட்டைப் பாடினார்கள்.” இந்தப் புதிய பாடல் நமக்காக கிறிஸ்து செய்த கிரியையின் மகிமையான மதிப்பை ஒவ்வொரு காலையும் நமக்குக் காண்பிக்கிறது.

கிறிஸ்துவின் அன்பு எவ்வளவு அளவிட முடியாதது! இந்த அன்பு தேவகுமாரனைப் பரலோகத்திலிருந்து பூமிக்கும், பூமியிலிருந்து சிலுவைக்கும், சிலுவையிலிருந்து கல்லறைக்கும், கல்லறையிலிருந்து மகிமைக்கும் கொண்டு வந்தது. சோர்வு, பசி, சோதனை, நிந்தை, புறக்கணிப்பு, துரோகம், மறுதலிப்பு, வாரினால் அடித்தல், துப்புதல், சிலுவையில் அறையப்படுதல் மற்றும் குத்தப்படுதல் என அனைத்தையும் தாங்கிக்கொண்ட அன்பு இது. அந்த அன்பு அவரை உபவாசிக்கவும், ஜெபிக்கவும், போதிக்கவும், குணமாக்கவும், அழவும், வேர்க்கவும், இரத்தம் சிந்தவும், மரிக்கவும் வைத்தது. அந்த அன்பு இன்னும் வாழ்கிறது; அவர் பிரபஞ்சத்தின் சக்கரவர்த்தியாக இருந்தாலும், நமக்காகப் பரிந்து பேசுவதும் நமது எதிரிகளை அடக்குவதுமே அவருடைய நோக்கமாக இருக்கிறது.

நாம் அவரை முகமுகமாகச் சந்திக்கும்போது அவர் தமது முழு மகிமையையும் வெளிப்படுத்துவது எப்படியிருக்கும்? யோசேப்பு தன்னைத் தன் சகோதரர்களுக்கு வெளிப்படுத்திய காட்சி—அவன் அவர்கள் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு அழுதது—ஆயிரம் முறை படித்தாலும் இருதயத்தை உருக்குகிறது என்றால், நமது பரலோக யோசேப்பை நாம் சந்திக்கும்போது அது எவ்வளவு பெரிய பேரின்பமாக இருக்கும்!

திருவிருந்து ஆராதனையின் முக்கிய நோக்கம்—அப்பம் பிட்கப்படுதலும் பாத்திரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுதலும்—இந்தப் பரலோக எதார்த்தத்தின் முன்பலனும் அச்சாரமுமாகும். இன்று நாம் அப்பத்திலும் திராட்சரசத்திலும் அவருடைய அடையாளங்களைக் காண்கிறோம், அதுவே சில நேரங்களில் நம்மை நெகிழச் செய்கிறது; ஆட்டுக்குட்டியின் கல்யாண விருந்தில் (வெளி. 19:9) கிறிஸ்துவின் வாழும் சரீரத்தையும் நமக்காக அவர் ஏற்ற காயங்களையும் நேரில் காணும்போது அது எப்படியிருக்கும்? இதுவே திருவிருந்தின் இறுதியான மற்றும் நித்திய நிறைவேற்றம். நமது கர்த்தருடைய நொறுக்கப்பட்ட சரீரமும் சிந்தப்பட்ட இரத்தமுமே பாவத்தின் தடையை நீக்கி, நம்மைப் போன்ற பாவிகளுக்குப் பரலோகத்தின் வாசல்களைத் திறந்து வைத்தன.

நாம் இந்த திருவிருந்து மேசைக்கு வரும்போது, உருகும் நன்றியுணர்வோடு கிறிஸ்துவை நினைவுகூருகிறோமா? இல்லையென்றால், நித்திய காலமாய் சிலுவையைப் பற்றி நம்மால் எப்படிப் பாட முடியும்?

“ஐயோ! என் இரட்சகர் இரத்தம் சிந்தினாரோ? என் சக்கரவர்த்தி மரித்தாரோ? என்னைப் போன்ற ஒரு புழுவுக்காக அந்தப் பரிசுத்த சிரசை அவர் ஒப்புக்கொடுத்தாரோ? அவருடைய அந்த அருமையான சிலுவை தோன்றும்போதே, வெட்கத்தால் நான் என் முகத்தை மறைத்துக்கொள்வேனே! என் இருதயம் நன்றியறிதலால் நிறையட்டும், என் கண்கள் கண்ணீரால் உருகட்டும்.”

உங்கள் சுதந்தரத்தை ஆராய்ந்து பாருங்கள் (Examine)

வரப்போகும் இந்த மகிமை அவ்வளவு நிச்சயமானதாகவும், மகத்துவமானதாகவும் இருக்குமென்றால், அதை நாம் ஒருபோதும் இழந்துவிடமாட்டோம் என்ற முழு நிச்சயத்தை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள நம்மை நாமே ஆராய்ந்து பார்ப்பதே நமது பெரும் கடமையாகும்.

ஊட்டியில் ஒரு மிகப்பெரிய, விலையுயர்ந்த தேயிலைத் தோட்டமும், ஒரு பிரம்மாண்டமான மாளிகையும் உங்களுக்குச் சுதந்தரமாகக் கிடைப்பதாகக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். அது வெறும் செல்வம் மட்டுமல்ல, பத்து தலைமுறைகளுக்குத் தேவையான நிரந்தரப் பாதுகாப்பையும் தங்குமிடத்தையும் தரக்கூடியது. அந்தச் சுதந்தரம் சட்டப்பூர்வமாக உறுதி செய்யப்பட்டு, நீங்கள் அதைச் சொந்தம் கொண்டாட மட்டுமே பாக்கி இருக்கிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? “ஓ, அது அப்படியே இருக்கட்டும்” என்று சொல்வீர்களா? இல்லை! உங்கள் வேலையிலிருந்து ஒரு மாதம் விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு, உடனடியாக வழக்கறிஞரைப் பார்க்க ஊட்டிக்குச் செல்வீர்கள். அந்த உயில் (will), தாய் பத்திரம் (mother deed), வரி ரசீதுகள் மற்றும் அதிகாரப் பத்திரங்களை (power of attorney) மிகத் தீவிரமாக ஆராய்வீர்கள். வேலையை விட்டுவிட்டு அங்கே குடியேறுவதற்கு முன்பாக ஒவ்வொரு விவரத்தையும் சரிபார்ப்பீர்கள்.

அந்த நிலத்தின் (பரலோகம்) மதிப்பு எவ்வளவு அதிகமோ, அவ்வளவுக்கு ஒவ்வொரு ஆவணத்தையும் சரிபார்ப்பதில் அதிக ஜாக்கிரதை தேவைப்படுகிறது. ஒரு ஆவணம் இல்லையென்றாலும், அந்த முழுச் சுதந்தரத்தையும் நீங்கள் இழக்க நேரிடும். அழியக்கூடிய இந்த உலகச் செல்வத்தைச் சரிபார்க்க ஒரு மனிதன் இவ்வளவு விடாமுயற்சியுடன் செயல்படுவான் என்றால், நித்தியமானதும் அளவிட முடியாததுமான பரலோகச் சுதந்தரத்திற்காக நாம் எவ்வளவு அதிகமாக நம்மைச் சோதித்துப் பார்க்க வேண்டும்?

இவ்வளவு மகிமையான பரலோகம் மிக அருகில் இருக்கும்போது, உண்மையான விசுவாசிகளைத் தவிர வேறு யாரும் அதை அனுபவிக்க முடியாது என்றால், அங்கேயே செல்கிறோம் என்ற நிச்சயம் இல்லாமல் வாழ்வதற்கு நாம் எவ்வளவு அறிவிலிகளாய் இருக்க வேண்டும்! இதை அறிந்துகொள்ள ஒரு உறுதியான வழி இருக்கிறது, ஆனால் காலம் கடந்துபோவதற்கு முன்பாக உங்கள் இருதயத்தையும் வாழ்க்கையையும் நீங்கள் நேர்மையாகச் சோதித்துப் பார்த்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம். ரிச்சர்ட் பாக்ஸ்டர் (Richard Baxter) கூறினார்: “சபையில் இருப்பவர்களில் பலர் இந்த மகிமையை இழந்துபோவதற்குக் காரணம், அவர்கள் தங்களைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று ‘நினைத்துக் கொண்டது’ மட்டுமே.” அந்த ஏமாற்று வேலை உங்களை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல அனுமதிக்காதீர்கள்.

திருவிருந்தில் பங்கேற்பது மட்டுமே இரட்சிப்பிற்கு உத்தரவாதம் அல்ல என்று வேதம் காட்டுகிறது. ஒருவன் மறுபடியும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் பிரவேசிக்க முடியாது. உங்கள் பாவங்களுக்காக நீங்கள் மனந்திரும்பி, கீழ்ப்படிதல் மற்றும் பரலோகச் சிந்தையுள்ள வாழ்வின் மூலம் வெளிப்படும் ‘இரட்சிப்பிற்குரிய விசுவாசத்தை’ நீங்கள் கொண்டிராவிட்டால், நீங்கள் ஒருபோதும் பரலோகத்தை அடைய முடியாது. வெறும் சபைக்கு வருவதும் ஜெபிப்பதும் “கருவிகள்” மட்டுமே; கீழ்ப்படிதல் இல்லாத வெளிப்படையான பலிகளை தேவன் வெறுக்கிறார்.

தேவனுடைய வார்த்தையை நீங்கள் நம்புகிறீர்களா? அப்படியானால், நீங்கள் பரலோகத்திற்குப் போவீர்களா அல்லது நரகத்திற்குப் போவீர்களா என்று தெரியாத ஒரு நிச்சயமற்ற நிலையில் உங்களால் எப்படி அமர்ந்திருக்க முடிகிறது? நாம் ஏற்கனவே பார்த்த அந்த 4 ‘S’ களைக் கொண்டு உங்கள் இருதயத்தைச் சோதித்துப் பாருங்கள்:

1. தெய்வீகப் பராமரிப்பின் காட்சிகள் (Sights of Providence): இந்த வாழ்க்கையில் நடக்கும் அனைத்தும் உங்களைப் பரலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதற்காகவே நடக்கிறது என்று நீங்கள் பொறுமையுடன் நம்புகிறீர்களா? அப்படியென்றால், சிறிய காரியங்களுக்காக ஏன் முறுமுறுக்கிறீர்கள்?
2. பரிசுத்தவான்களின் ஐக்கியம் (Saints’ Fellowship): சபை ஐக்கியம் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு வளர்ந்து வரும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறதா? ஞாயிற்றுக்கிழமையை மிகுந்த ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறீர்களா? திருவிருந்து என்பது ஒருவருக்கொருவர் நமக்கிருக்கும் இணைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது. இங்கே இருக்கும் சகோதர சகோதரிகளுடன் உங்களால் இணக்கமாக வாழ முடியாவிட்டால், அவர்களுடன் நித்திய காலமாய் வாழ்வோம் என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? நீங்கள் ஒருவருடைய பாரங்களைச் சுமந்து, கசப்புகளை மன்னிப்பவர்களாக இருக்கிறீர்களா அல்லது கோபத்தை இருதயத்தில் வைத்திருக்கிறீர்களா?
3. ஓய்வுநாள் (Sabbath): ஓய்வுநாள் உங்களுக்கு ஒரு மனமகிழ்ச்சியான நாளா? ஆண்டவருக்கு ஒரு காலை அல்லது மாலை நேரத்தைக் கொடுப்பதே உங்களுக்குப் பாரமாகத் தெரிந்தால், பரலோகத்திற்குப் போகிறேன் என்று உங்களை நீங்களே ஏமாற்றிக் கொள்கிறீர்கள். பரலோகம் என்பது ஒரு நித்திய ஓய்வுநாள்; உங்கள் இருதயம் இப்போது அதை நேசிக்கவில்லை என்றால், உங்களை மாற்றும்படி தேவனிடம் கேளுங்கள்.
4. ஊழியம் (Service): பரலோகம் என்பது நித்தியமான, மகிழ்ச்சியான ஊழியத்தின் இடம். இங்கே கர்த்தருக்கு ஊழியம் செய்ய உங்களுக்கு விருப்பமில்லை என்றால், நித்திய ஊழியம் செய்யும் இடத்திற்குப் போகிறேன் என்று நீங்கள் எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

உங்களில் சிலர் இந்த உலகத்தை விடாப்பிடியாகப் பற்றிக்கொண்டு, “நடைமுறை நாத்திகர்களாக” (practical atheists) வாழ்கிறீர்கள். ஆனால் இங்கே நீங்கள் கண்டது என்ன? குழப்பமான காட்சிகள், சுயநலமான மனிதர்கள் மற்றும் உண்மையான ஓய்வற்ற நிலை மட்டுமே. நீங்கள் நிழலையும் காற்றையும் துரத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். மிக விரைவில் நீங்கள் மரிக்கப் போகிறீர்கள், உங்கள் உலகப் பொருட்கள் கல்லறைக்கு அப்பால் உங்களைப் பின்தொடரப் போவதில்லை.

சுவிசேஷத்தைப் பறைசாற்றுங்கள் (Proclaim)

இன்னும் விசுவாசிக்காமலும் மனந்திரும்பாமலும் இருப்பவர்களுக்கு: நீங்கள் நரகத்திற்குச் செல்லும் பாதையில் இருக்கிறீர்கள், ஏனென்றால் இயேசு மட்டுமே பரலோகத்திற்குச் செல்லும் ஒரே வழி. சாகும்போது கடைசி நிமிடத்தில் மாறிக்கொள்ளலாம் என்ற பொய்யை நம்பாதீர்கள். மாற்றம் எதுவாக இருந்தாலும் அது இப்பொழுதே நடக்க வேண்டும். நீங்கள் மரித்த உடனே, உங்கள் நிலை நித்திய காலத்திற்கும் முத்திரை போடப்பட்டுவிடும். வெளிப்படுத்துதல் கூறுகிறது: “அசுத்தமாய் இருக்கிறவன் இன்னும் அசுத்தமாய் இருக்கட்டும்.”

கிறிஸ்துவுக்கு வெளியே நீங்கள் மரித்தால், நீங்கள் புறம்பான இருளில் தள்ளப்படுவீர்கள். உங்கள் ஐக்கியம் தூதர்களுடன் அல்ல, பிசாசுகளுடனும் துன்மார்க்கர்களுடனும் இருக்கும். நித்தியத்தின் “குப்பைக் கிடங்கில்” நீங்கள் வாழ நேரிடும். தேவன் உங்களுக்குக் கொடுத்த அனைத்துத் திறன்களும் நித்திய அழுகையிலும் பற்கடிப்பிலும் வீணாகிப்போகும். உங்கள் ஒவ்வொரு ஏக்கமும் லட்சியமும் அணைந்துவிடும்.

ஓ, நீங்கள் ஞானமுள்ளவர்களாய் இருப்பீர்களாக! இயேசுவின் குரலைக் கேட்டு அவரிடம் வாருங்கள். நீங்கள் ஏன் அழிய வேண்டும்? இன்று, கிறிஸ்து உங்களை மனந்திரும்ப அழைக்கிறார். அவர் உங்களுக்கு அந்த 4 ‘S’ களை வழங்குகிறார்: உங்கள் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ள பூரணமான காட்சிகள் (Sights), பரிசுத்தவான்களின் ஐக்கியம் (Fellowship), நித்திய ஓய்வு (Sabbath), மற்றும் உங்கள் ஒவ்வொரு திறமையும் அவருடைய மகிமைக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் மகிழ்ச்சியான ஊழியம் (Service).